Czy pamiętacie to uczucie, kiedy jako dziecko otwieraliście rano oczy i zanim jeszcze wyjrzeliście przez okno wiedzieliście-czuliście to całym sercem, że spadł śnieg?! Za małolata oznaczało to jedno: ślizgawa, konkurs kto ulepi największego bałwana, odmrożone ręce i przemoczone buty, o krzyczącej mamie nie wspomnę!

W dobie, kiedy pierwszą rzeczą jaką robimy po przebudzeniu jest sięgnięcie po telefon w celu sprawdzenia Facebooka i innych "ważnych" portali zapominamy o rzeczach które sprawiały (bądź sprawiają nadal), że na naszych twarzach pojawiał się uśmiech. Jednym z moich postanowień noworocznych jest zwracanie większej uwagi na życie, na to co się wokół mnie dzieje i praca nad sobą. Nie chce zabijać czasu szperaniem w telefonie, z przyklejonym nosem do ekranu-chce się spotykać z ciekawymi ludźmi, wymieniać ciekawe poglądy znaleźć czas na przeczytanie ciekawej książki, artykułu w gazecie, posłuchania płyt, które od miesięcy czekają na swoją kolej.

Jak postanowiłam tak zrobiłam :D

Miłej niedzieli Kochani!